"...Gdy nas kiedyś los rozdzieli,
To też nie bądż smutny taki,
Są na świecie przyjaciele-
Absolwenci z Białej Waki"

Jest to fragment hymnu szkoły, która obchodziła swoje półwiecze. Do tej uroczystej chwili przygotowywało się całe grono wspólnoty szkolnej. Zresztą nie tylko szkolnej, bo dla wspólnoty Białej Waki również jest to nietuzinkowe wydarzenie - szkoła powstała i rosła razem z osiedlem, kiedy to na początku lat pięćdziesiątych w miejscu sosnowych lasów znaleziono złoża torfu. Potrzebni więc byli pracownicy do wydobywania tych złóż.

Koncert - historią szkoły

Dzis osiedle jest niemałe, zadbane, podobnie jak i szkoła, która niegdys mieściła sie w niewielkim gmachu, a obecnie wyrosła do typowego, dwuskrzydłowego budynku. Całą historię 50 lat szkoły średniej im. Elizy Orzeszkowej w swym programie artystycznym przedstawili uczniowie. Brązowo-czarne mundurki szkolne przypominają dawne lata i dawne dzieje.

W roku 1955 do szkoły uczęszczały dzieci z rodzin rosyjskich i litewskich, toteż i nauka odbywała sie w tych językach, wszak początkowo była tu ludnosć napływowa. Dopiero po latach, gdy polska szkoła w Mikaszunach została zamknięta, pojawiły się tu klasy polskie, które przetrwały do dziś. Obecnie do szkoły uczęszcza 209 uczniów i pracuje w niej 26 nauczycieli.

Ta dość pokaźna gromada kocha swoją szkołę, o czym można było jeszcze raz się przekonać podczas uroczystości. Przybyło wielu przyjaciół, poseł Waldemar Tomaszewski, władze samorządu rejonowego oraz starosta, absolwenci dawnych lat, koledzy z litewskiej szkoły, z którą tu się nie konkuruje, a pszyjaźni i współpracuje. Przybył też poeta wileński Aleksander Śnieżko, który jest autorem hymnu szkolnego.

Sztandar ze słowami patronki

Szkoła się szczyci, że ma nie tylko hymn, ale też sztandar, który jest opatrzony słowami patronki szkoły Elizy Orzeszkowej: "Wiedza i tylko wiedza jest drogowskazem życia". Błękitna otwarta książka symbolizuje dążenie do wiedzy, a wschodzące słońce, które opromienia tę książkę, jest symbolem nadziei. Właśnie sztandar był poświęcony podczas dziękczynnej Mszy św. w intencji szkoły i jej wychowanków, która w parafialnym kościele w Rudnikach zainaugurowała obchody.

Uśmiechy są potrzebne

Klimat rodzinnej serdeczności w dużym stopniu nadaje dyrektorka szkoły Mirosława Szostak. Sama będąc absolwentką tej szkoły widzi w niej drugi swój dom rodzinny i robi wszystko, aby inni, którzy z nią są powiązani, odczuwali to samo. Już dziesiąty rok jest dyrektorką szkoły, która z każdym rokiem staje się bogatsza zarówno kulturowo, jak i dydaktycznie. Jest w czołówce liderów w konkursie "Najlepsza polska szkoła, najlepszy nauczyciel". Jej absolwenci pomyślnie zdobywają zawody na uczelniach kraju kraju i w Polsce, a już pierwszaki uczestniczą w życiu szkoły ze słowami: "Uśmiechy są potrzebne".